Druga część Adwentu to już bezpośrednie przygotowanie do uroczystości Narodzenia Pańskiego

Przebiega ona od 17 do 24 grudnia; każdy dzień posiada swoją własną antyfonę, podkreślającą charakter zbliżającego się Przyjścia. W liturgii Mszy św. doniośle brzmią słowa ostatniego proroka Starego testamentu; Jana Chrzciciela: "Przygotujcie drogę Panu, Jemu prostujcie ścieżki" (Mk 1, 3). Liturgia zachęca nas od umiłowania rzeczy niewidzialnych: "abyśmy poznając Boga w widzialnej postaci, zostali przezeń porwani do umiłowania rzeczy niewidzialnych". Mówi także o wymianie (podzieleniu) przez Chrystusa losu ludzkiego; przyjścia w cielesnej postaci. Oto Boże Narodzenie staje się wielkim podniesieniem natury ludzkiej; skoro Bóg tak bardzo siebie uniżył, rodząc się jako dziecko - o ileż wywyższył godność człowieka!

 

Charakterystyczną cechą II części Adwentu są odmawiane codziennie antyfony, oparte o obrazy i symbole biblijne, które weszły do liturgii adwentowej od IX w. Są to tzw. antyfony "O", bowiem każda z nich rozpoczyna się od wyrazu na "O" (O Sapienitia, O Adonai, O Radix Jesse, O Clavis David, O oriens, O Rex gentium, O Emmanuel). W takiej kolejności uszeregował je Amalariusz. W odnowionej liturgii znalazły one swoje miejsce jako wersety w aklamacji Alleluja przed Ewangelią.

 

W Adwencie nie chodzi tylko o przygotowanie się do Świąt Bożego Narodzenia, do świętowania pamiątki Wcielenia się Syna Bożego w ciało ludzkie, ale o coś więcej. Jest to czas, który uświadamia wierzącym, że są ludźmi w drodze, czyli pielgrzymami na ziemi, to znaczy, że zmierzają ku jakiemuś celowi, a takim celem dla każdego chrześcijanina jest wspólne spotkanie w domu Ojca.

 

 

 

Msza Święta o uzdrowienie duszy i ciała

 

12 grudnia 2014 r. (piątek) o godzinie 18:00
i
  13 grudnia 2014 r. (sobota) o godzinie 8:30


Zapraszamy na Mszę Świętą o uzdrowienie. Liturgii Eucharystycznej modlitwie o uzdrowienie tradycyjnie będzie przewodniczył ojciec Teodor Knapczyk OFM sekretarz ds. ewangelizacji Zakonu Braci Mniejszych Prowincji Matki Bożej Anielskiej w Krakowie, który od wielu lat przeprowadza tego typu modlitwy w różnych miejscowościach w Polsce.

Modlitwa chrześcijańska, która wyraża błaganie o przywrócenie zdrowia,
altjest praktyką obecną w każdej epoce dziejów Kościoła. Ta forma posługi modlitewnej podkreśla uzdrawiającą moc Jezusa Chrystusa, działającego podczas przepowiadania Ewangelii i sprawowania Eucharystii. Wspólnota Kościoła w trakcie trwania modlitwy o uzdrowienie wstawia się za chorymi do Jezusa, przywracającego niektórym osobom zdrowie duchowe i fizyczne. Dla wielu chrześcijan uczestnictwo we Mszy Świętej z modlitwą o uzdrowienie staje się odnowieniem relacji z Bogiem i wspólnotą Kościoła. Z relacji tych osób wynika, że jest to doświadczenie mocy Boga działającego w ludzkim życiu i we wspólnocie Kościoła.


 

Uwaga: Pielgrzymi, którzy przyjeżdzają autokarami, mogą parkować autobusy na dworcu PKS, wcześniej zgłaszając się do dyżurnego ruchu.  Sanktuarium nie dysponuje miejscami noclegu.

  Zapraszamy bardzo serdecznie.

 
6 grudnia Kościół wspomina św. Mikołaja
 
Św. Mikołaj jako biskup łaciński6 grudnia cały Kościół wspomina św. Mikołaja - biskupa, partonu daru człowieka dla człowieka. Dla większości z nas był to pierwszy święty, z którym zawarliśmy bliższą znajomość. Od wczesnego dzieciństwa darzyliśmy go wielką sympatią, bo przecież przynosił nam prezenty. Tak naprawdę zupełnie go wtedy jeszcze nie znaliśmy. A czy dziś wiemy, kim był Święty Mikołaj? Być może trochę usprawiedliwia nas fakt, że zachowało się niewiele pewnych informacji na jego temat.
 
Około roku 270 w Licji, w miejscowości Patras, żyło zamożne chrześcijańskie małżeństwo, które bardzo cierpiało z powodu braku potomka. Oboje małżonkowie prosili w modlitwach Boga o tę łaskę i zostali wysłuchani. Święty Mikołaj okazał się wielkim dobroczyńcą ludzi i człowiekiem głębokiej wiary, gorliwie wypełniającym powinności wobec Boga.
 
Rodzice osierocili Mikołaja, gdy był jeszcze młodzieńcem. Zmarli podczas zarazy, zostawiając synowi pokaźny majątek. Mikołaj mógł więc do końca swoich dni wieść dostatnie, beztroskie życie. Wrażliwy na ludzką biedę, chciał dzielić się bogactwem z osobami cierpiącymi niedostatek. Za swoją hojność nie oczekiwał podziękowań, nie pragnął rozgłosu. Przeciwnie, starał się, aby jego miłosierne uczynki pozostawały otoczone tajemnicą. Często po kryjomu podrzucał biednym rodzinom podarki i cieszył się, patrząc na radość obdarowywanych ludzi.
Czytaj więcej…
 
Rok Życia Konsekrowanego w Polsce i na świecie


Ogłoszony przez Ojca Świętego Franciszka Rok Życia Konsekrowanego jest obchodzony w całym Kościele od 30 listopada 2014 r. do 2 lutego 2016 roku. W Watykanie jego otwarcie zostało poprzedzone czuwaniem modlitewnym w Bazylice św. Piotra 29 listopada. 

W Polsce Rok Życia Konsekrowanego zainaugurowany został w pierwszą niedzielę Adwentu, 30 listopada uroczystą Mszą św. o godz. 11.00 oraz Apelem Maryjnym na Jasnej Górze. 
 
Papież Franciszek ogłosił rok 2015 Rokiem Życia Konsekrowanego w związku z 50. rocznicą ogłoszenia dekretu Soboru Watykańskiego II „Perfecta caritatis” o przystosowanej do współczesności odnowie życia zakonnego (28 października 1965 r.). 
 
Podczas nadchodzącego roku będzie miało miejsce wiele spotkań i innych wydarzeń poświęconych życiu konsekrowanemu. Jedno z nich to zaplanowane na kwiecień 2015 roku sympozjum dotyczące soborowego dekretu „Perfecta caritatis” o odnowie życia zakonnego. Między innymi z okazji 50. rocznicy ogłoszenia tego dokumentu Ojciec Święty zdecydował, że rok 2015 będzie Rokiem Życia Konsekrowanego. 
 
Ciekawą inicjatywą jest też tzw. sztafeta modlitwy”, w którą włączą się w różnej formie zakony kontemplacyjne. Warto wspomnieć też o planowanym Forum Młodzieży. 
 
Rok Życia Konsekrowanego będzie przeżywany pod hasłem: „Ewangelia, proroctwo, nadzieja – życie konsekrowane w Kościele dzisiaj”. Zakończy go uroczysta Msza św. sprawowana przez Papieża 2 lutego 2016 roku.
 
Rok Życia Konsekrowanego ma też swoje logo. Przedstawia ono gołębia utworzonego z napisanego w języku arabskim słowa „pokój”. Ma to oznaczać, że powołanie do życia konsekrowanego jest przykładem powszechnego pojednania w Chrystusie. Gołąb unosi się nad symbolizującą harmonię elementów ludzkich i ponadnaturalnych mozaiką w formie wody. Tuż obok umieszczono trzy gwiazdy jako odniesienie do miłości trynitarnej. Z kolei nad skrzydłami gołębia unosi się wielościenny symbol globu oddający często podkreślaną przez papieża Franciszka mnogość kultur współczesnego świata. W logo umieszczono także dwa łacińskie napisy: „Życie konsekrowane w Kościele dzisiaj” (Vita consecrata in Ecclesia hodie) oraz „Ewangelia, Proroctwo, Nadzieja” (Evangelium, Prophetia, Spes).  

 

List Apostolski do wszystkich osób konsekrowanych z okazji roku życia konsekrowanego (2014/15)

 
<< pierwsza < poprzedni artykuł 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 następny artykuł > ostatnia >>

Strona 1 z 44